بخش اول | گارسیا و گسترش میدان

نخستین روز سال ۱۴۰۵ همراه با خبر حمله موشکی ایران به پایگاه مشترک آمریکا و بریتانیا در دیه‌گو گارسیا بود. پرتاب دو موشک که گرچه به هدف برخورد نکردند ولی یک پیام مهم را مخابره کردند. اینکه جنگ دیگر محدود به خلیج فارس و آسمان ایران و اسرائیل نیست و می‌تواند به زیرساخت‌های دوردست غربی هم برسد. در حالی که ترامپ این روزها تلاش زیادی می‌کند برای همراه کردن آمریکا در جنگ، برخی معتقدند موشک‌های پرتاب شده به سمت دیه‌گو گارسیا می‌توان صحنه‌سازی آمریکا برای وادار کردن اروپا به جنگ باشد. همچنین با ادامه حملات دشمن به مناطقی در تهران، تاسیسات هسته‌ای نطنز دوباره مورد حمله آمریکا قرار گرفت. تأسیساتی که پیش از این ترامپ بارها ادعا کرده بود در جنگ ۱۲ روزه آن‌ها را به کلی از بین برده است.

بخش دوم | پیام نوروز و تنهایی آمریکا در سیاست جنگ

در سطح سیاسی، سال جدید برای ایرانیان با نخستین پیام نوروزی سومین رهبر جمهوری اسلامی، آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای آغاز شد. پیامی که اقشار مختلف جامعه را با تفاوت‌های فکری، سیاسی و فرهنگی دعوت به وحدت می‌کند و این نوید را می‌دهد که نسخه علاجی برای درمان مشکلات کشور در حال تدوین است.در مقابل شکاف اروپا و آمریکا بیشتر می‌شود. ترامپ در آخرین یادداشت خود در شبکه‌های اجتماعی ناتو را تهدید کرد که در صورت عدم همراهی در باز کردن تنگه هرمز، به گرینلند حمله خواهد کرد. موضعی که بنا بر ادعای رسانه‌های غربی، عصبانیت و کلافگی ترامپ را به وضوح نشان می‌دهد. ترامپ همچنین در یک گفتگوی تصویری گفت که هر لحظه آماده خروج از جنگ است و اهداف مورد نظرش محقق شده است. گرچه طبق تناقض‌گویی‌های همیشه او، همزمان با این حرف، حجم بیشتری از تسلیحات نظامی به سمت خاورمیانه ارسال شده است.

بخش سوم | افکار عمومی غرب؛ جنگ به‌عنوان هزینه، نه پیروزی

در سطح اجتماعی، افکار عمومی در غرب این جنگ را بیش از آن‌که پیروزی ببیند، به‌صورت هزینه می‌فهمد. در آمریکا، نظرسنجی تازه موسسه Ipsos نشان می‌دهد ۵۸ درصد مردم با حملات آمریکا به ایران مخالف‌اند و فقط ۳۸ درصد موافق؛همچنین ۷۸ درصد با اعزام نیروی زمینی مخالف‌اند و ۵۳ درصد هم می‌گویند این جنگ به وضع مالی شخصی‌شان ضربه می‌زند. این یعنی برای واشنگتن، ادامه جنگ فقط مسئله میدان نیست؛ مسئله بنزین، تورم و فرسایش حمایت داخلی هم هست.در بریتانیا، داده‌های YouGov نشان می‌دهد مخالفت با جنگ از ۴۹ درصد در برابر ۲۸ درصد در روزهای نخست، به ۵۹ درصد در برابر ۲۵ درصد رسیده و اکثریت بزرگی از مردم انتظار دارند این جنگ به اقتصاد بریتانیا و جهان آسیب بزند. در فرانسه هم نظرسنجی Ipsos می‌گوید هرچند ۵۳ درصد اقدامات دولت را تأیید می‌کنند، ولی جامعه درباره اعزام ناو و شناورهای جنگی تقریباً دوپاره است. ۴۹ درصد موافق در برابر ۵۰ درصد مخالف. هم‌زمان ۸۸ درصد نگران تورم و ۸۶ درصد نگران گرانی سوخت‌اند. یافته‌های این سه نظرسنجی نشان می‌دهد هرچه جنگ طولانی‌تر شود، آمریکا و متحدانش بیشتر باید هزینه سیاسی و اجتماعی آن را در داخل بپردازند.